تبلیغات
سراج الله (حریم رضوی) - امام رضا (علیه السلام) و اهمیت عزاداری بر سید الشهداء (علیه السلام)
http://razavi.aqr.ir/Portal/Picture/ShowPicture.aspx?ID=150d2f60-c030-4733-b462-cfc6dd0c67f9

حسن بن فضال گوید: حضرت رضا (علیه السلام) فرمود: هر که مصایب ما را یاد کند و بر آنچه با ما شده بگرید، در روز قیامت در درجة ما، با ما خواهد بود. و هر که او را به یاد مصایب ما اندازند و بگرید و بگریاند، چشم او نگرید آن روز که چشم ها می گرید و هر که در مجلسی نشیند که امر ما در آن زنده می شود، دلش نمیرد روزی که دل ها می میرد. 1

اشک های جاری در مصیبت سید الشهداء (ع)
امام رضا (علیه السلام) فرمود: محرم، ماهی است که اهل جاهلیت، جنگ را در آن حرام می دانستند، (ولی) خون های ما در آن حلال شمرده شد و حرمت ما هتک گردید و فرزندان و زن های ما اسیر گشتند، در خیمه های ما آتش افکندند و هرچه از اثاث بود، غارت شد و برای پیامبر خدا نسبت به ما هیچ حرمتی مراعات نگردید.
«إِنَّ یَوْمَ الْحُسَیْنِ أَقْرَحَ جُفُونَنَا وَ أَسْبَلَ دُمُوعَنَا وَ أَذَلَّ عَزِیزَنَا؛ ...» همانا روز (مصیبت و قتل) حسین، پلک های ما را (از کثرت اشک) مجروح کرد و اشک ما را سرازیر نمود، عزیر ما را در سرزمین غم و بلا خوار کرد و برای ما تا روز قیامت، غم و بلا به ارث گذارد. «فَعَلَى مِثْلِ الْحُسَیْنِ فَلْیَبْکِ الْبَاکُونَ فَإِنَّ الْبُکَاءَ عَلَیْهِ یَحُطُّ الذُّنُوبَ الْعِظَام»؛ (بر همچون حسین باید گریه کنندگان بگریند، همانا گریه بر او گناهان بزرگ را فرو می ریزد.)
وقتی ماه محرم می شد، کسی امام رضا (علیه السلام) را خندان نمی دید و غم بر او چیره می گشت تا آن که ده روز می گذشت، روز دهم، روز مصیبت و غم و گریه او بود و می فرمود: این روزی است که حسین صلوات الله علیه در آن کشته شد. 2

گریه بر حسین (ع)
ریان بن شبیب گوید: در اول محرم نزد حضرت رضا (علیه السلام) رفتم، فرمود: ای پسر شبیب!‌ آیا روزه داری؟ عرض کردم: خیر؛ فرمود: امروز روزی است که زکریا در آن دعا کرد، سپس فرمود: ای پسر شبیب، محرّم همان ماهی است که اهل جاهلیت در گذشته جنگ و ظلم را به جهت احترام این ماه، حرام می دانستند، ولی این امّت، نه حرمت ماه را شناخت و نه حرمت پیامبر خود را؛ در این زمان، فرزندان پیامبر را کشتند و زنان او را اسیر کردند و اثاث او را به غارت بردند، خداوند ایشان را نیامرزد.
یا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ کُنْتَ بَاکِیاً لِشَی‏ءٍ فَابْکِ لِلْحُسَینِ بْنِ عَلِی (علیهما السلام) فَإِنَّهُ ذُبِحَ کَمَا یذْبَحُ الْکَبْشُ» ای پسر! شبیب اگر بر چیزی می گریی، بر حسین بن علی بن ابیطالب (علیهما السلام) گریه کن که او را مانند گوسفند سر بریدند، همراه او هجده مرد از خاندان او کشته شدند که در روی زمین مانند نداشتند، آسمان ها و زمین های هفتگانه بر قتل او گریستند، چهار هزار فرشته برای کمک به او نازل شدند و چون حضرت را کشته یافتند، نزد قبر او ژولیده و غبار آلود تا قیام قائم خواهند بود و از یاران وی می باشند و شعار آنها: یا لثارات الحسین (خونخواهان حسین) است.
ای پسر شبیب! اگر خوشحال می کند تو را که خداوند عزّ و جلّ را بدون گناه ملاقات کنی، حسین (علیه السلام) را زیارت کن. ای پسر شبیب، اگر خوشحال می کند تو را که در غرفه های ساخته شده در بهشت با پیامبر (صلی الله علیه و آله) ساکن شوی، قاتلان حسین را لعنت کن.
ای پسر شبیب! اگر خوشحال می کند تو را که ثوابی مثل ثواب کسی که با حسین شهید گشته است ببری، هرگاه او را یاد کنی بگو ای کاش من با ایشان بودم و به رستگاری بزرگ می رسیدم.
ای پسر شبیب! اگر خوشحال می کند تو را که با ما در درجات بلند بهشت باشی، در غم ما غمگین و در خوشحالی ما خوشحال باش و بر تو باد به ولایت ما که اگر مردی سنگی را دوست بدارد (یا ولی خود بگیرد) خداوند او را در قیامت با آن محشور می کند. 3

منبع: کتاب حکایت آفتاب، معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی



-----------------------------------------
1 . بحارالانوار، ج44، ص278 از امالی صدوق.
2. بحارالانوار، ج44، ص283 از امالی صدوق، مجلس 27.
3. بحارالانوار، ج44، ص286 از امالی صدوق و عیون اخبار الرضا (علیه السلام).




طبقه بندی: علم رضوی،

تاریخ : دوشنبه 27 اردیبهشت 1395 | 11:07 ق.ظ | نویسنده : محسن فاضل زاده | نظرات
.: Weblog Themes By salehon:.